Τῌ ἉΓΙᾼΚΑΙ ΜΕΓΑΛῌ ΚΥΡΙΚῌ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

Τῇ Ἁγίᾳ καί Μεγάλῃ Κυριακῇ τοῦ Πάσχα , αὐτήν τήν ζωηφόρον Άνάστασιν ἑορτάζομεν τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ .

                                       Στίχοι

                 Χριστός κατελθών πρός πάλην Ἅδου μόνος, 

                πολλά λαβών ἀνῆλθε τῆς νίκης σκῦλα .

   Ὅπως ἔχομεν σημειώσει , περί τῆς ὁνομασίας τοῦ Πάσχα , ὅτι εἶναι Ἑβραϊκή λέξις καί σημαίνει πέρασμα, διάβασις , καί ὅτι τήν πρώτη ἑορτή καί θέσπισην τῆς ἑορτῆς ἐτέλεσαν οἱ Ἑβραῖοι , ὅταν πέρασαν τήν Ἐρυθράν θάλασσαν , καί ἐλυτρώθησαν ἀπό τήν καταδίωξη καί αἰχμαλωσία τῆς Αἰγὐπτου , τοῦ Φαραώ , ἀφοῦ κατεποντίσθησαν πανστρατί οἱ ἱππεῖς  καί ὅλη ἡ δύναμις τοῦ Φαραώ , γίνεται πάλιν ἡ ἑορτή αὐτή σέ μᾶς στόν νέο πνευματικόν Ἰσραήλ , ἑορτάζοντες, τήν διάβασιν , τό πέρασμα, ἀπό τόν θάνατον εἰς τήν αἰώνιον ζωήν , ἀπό τήν ἁμαρτία , στήν ἀρετήν · ἀπό τόν νοητόν Φαραώ , εἰς τόν λυτρωτήν Θεόν · ἀπό τήν τῆς Αἰγύπτου σκλαβιάν , ἤτοι τήν αἰχμαλωσίαν μας στά πάθη καί ἁμαρτίες , εἰς τήν ἐλευθερίαν τοῦ Πνεύματος , καί ὅλα αὐτά καί πλεῖστα ἄλλα ἀγαθά διά τῆς ἐνανθρωπήσεως , τῆς σταυρικῆς θυσίας τοῦ Χριστοῦ , τῆς Ἀναστάσεως .

 

  Τέτοια ἡμέρα ἦτο , ὅταν ἡ πανσοφία καί ἀγαθότης τοῦ Θεοῦ , ἐδημιούργησε ἐκ τοῦ μή ὄντος τόν κόσμον , τά σύμπαντα·

τέτοια ἡμέρα ἦτο , ὡς πρροείπομεν καί τό πέρασμα, ἡ ἐλευθερία τῶν Ἑβραίων ἀπό τόν Φαραώ·  τέτοια ἡμέρα ἦτο , ὅτε ἔγινε καί ὁ Εὐαγγελισμός τῆς ΠΑΝΑΓΙΑΣ, καί συνελήφθη ἀσπόρως εἰς τήν ΠΑΝΑΜΩΜΟΝ Μήτραν ΕΚΕΙΝΗς, ὁ προαιώνιος Λόγος τοῦ Πατρός, καί ὁ ἀχώρητος παντί ,ἐχωρήθη ἐν γαστρί .  τέτοια ἡμέρα ἦτο καί ἡ ἡμέρα ὅτε ἔγινε ἡ κατά σάρκα γέννησις τοῦ Χριστοῦ ·αὐτήν τήν ἡμέρα , καί ὁ Κύριος μας, ἀνεστήθη ἐκ τῶν νεκρῶν τρήμερος  , διαβιβάζων ἡμᾶς ἀπό τήν Αἰγυπτον τῶν παθῶν , εἰς τήν πνευματικήν γῆν τῆς ἐπαγγελίας, τῆς αἰωνίου ζωῆς , εἰς τήν ἀρχαία μακαριότητα· καί ὅπως λέγουν οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς ἐκκλησίας μας, ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ , ἤτοι Κυριακή , θά γίνει καί ἠ Δευτέρα παρουσία τοῦ Κυρίου καί ἡ κρίσις.

 

   Διά τοῦτο ἑορτάζομεν λαμπρῶς  , καί καλεῖται , πολύ εὔστοχα ἡ ἑορτή Λαμπρή , Λαμπρά ξεχωριστή ἡμέρα  , καί πανηγυρίζομεν πνευματικῶς εὐφραινόμενοι καί κηρύττοντες τήν χάριν καί ἔλεος καί εὐλογίαν , καί τήν λαμπρότητα τήν ὀποίαν ἔλαβε διά σπλάγχνα ἐλέους ἡ σύμπασα :... Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός , οὐρανός τε καί γῆ καί τά καταχθόνια ...

Πανηγυρίζομεν καί τήν κατάργησιν τῆς ἔχθρας , καί τήν μετά θεοῦ συμφιλίωσιν :...Θανάτου ἑορτάζομεν νέκρωσιν , Ἅδου τήν καθαίρεσιν , ἄλλης βιωτῆς τῆς αἰωνίου ἁπαρχήν ...

 

   Ἀφοῦ ἔχωμε σημειώσει καί ἀναφέρει ὄλην τήν πορείαν τοῦ Κυρίου , ἀπό τήν τοῦ Λαζάρου ἔγερσιν , ἕως τῆς σήμερον ἡμέραν , τήν ὀδόν τοῦ Μαρτυρίου , ἄς ἁπλώσωμεν καί τήν τελευταίαν πορείαν , τήν νίκην , τήν τῆς Ἀναστάσεως ἡμέρας τήν ἀνάδειξην .

 

   Ἀφοῦ ἐτέθη  ἐν τάφῳ ὀ Κύριος μας , καί ἐσφραγίσθη ὁ τάφος διά μεγάλου λίθου , καί ἐτέθησαν φύλακες, κουστωδία , φυλάσσοντες, τηροῦντες τόν τάφον , κατά τήν διάρκειαν τῆς νύκτας , ἔγινε σεισμός μέγας , καί Ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ κατῆλθεν καί μετεκίνησεν τόν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου , καί ἐκάθητο ἐπάνω τοῦ λίθου· τό γεγονός αὐτό ἐφόβησε τούς φύλακες, οἱ ὁποῖοι ἔφυγον ταχέως μεταβαίνοντες εἰς Ἱεροσόλυμα, πρός τούς Ἀρχιερεῖς καί τό συνέδριον αὐτῶν , λέγοντες τά γεγονότα · αὐτή ἡ κίνησις , ἠ ἀπομάκρυνσις των , ἔδωσε τήν εὐκαιρίαν  εἰς τίς μυροφόρες νά πλησιάσουν τόν τάφον , νά δοῦν δύο ἀγγέλους μέσα σαυτόν ,  μανθάνουν τήν ἀνάστασην τοῦ Κυρίου , καθώς εἶχαν ξεκινήσει , λίαν πωΐ , πρός τόν τάφον διά νά μυρίσουν τό Σῶμα τοῦ Διδασκάλου των , ἤ τουλάχιστον νά ῤάνουν δάκρυα συμπαθείας καί ἀγάπης , μέ τά μύρα στόν τάφον τοῦ Κυρίου , καί περίμεναν , χωρίς νά καταλαβαίνουν  , περίμεναν καρτερικά σάν τήν θείαν ἐπέμβαση· ἡ ἀπομάκρυσις τῶν φυλάκων , ἔδωσε τήν δυνατότητα στίς μυροφόρες νά πλησιάσουν · πλησίασαν εἶδον τόν τάφον κενόν , μέ τό σουδάριον τίς συνδόνες κανονικῶς ὅπως ἐνεταφιάσθη ὁ Κύριος , ἤκουσαν τό χαρμόσυνο μήνυμα τῶν Ἀγγέλων τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου , καί ἐξαπέστειλαν αὐτάς , νά μεταφέρουν στούς Μαθητάς τήν Ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου· καί ἀπό αὐτήν τήν φράσην τοῦ Εὐαγγελίου. :.. «.. ἐξαπέστειλαν αὐτάς ..» ἔλαβεν εἰς τήν ἀκολουθίαν τήν ὀνομασίαν τό τροπάριον τοῦ ἐξαποστειλαρίου · Ἐχάρησαν χαράν μεγάλην καί ἔτρεξαν νά ἐνημερώσουν τούς Μαθητάς · ἦσαν ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνή , ἠ Μαρία τοῦ Ἰωσῆ , ἠ Σαλώμη , καί ἡ ἌΛΛΗ ΜΑΡΙΑ ...  ὁ ἱερός εὐαγγελιστής , μέ τήν φράσην αὐτήν :ἄλλη Μαρία , ἐννοεῖ τήν ΠΑΝΑΓΙΑ, ἡ ὁποῖα φυσικά, δέν θά μποροῦσε νά ἀπουσιάζει ἀπό αὐτές τίς κοσμοϊστορικές σημαντικές στιγμές , καί ἀναφέρει οὕτως ὁ Εὐαγγελιστής , διά νά μήν ἀμφιβάλλεται ἠ διήγησις τῆς ἀναστάσεως διά τήν συγγένειαν , ἤτοι  μητρός καί Υἱοῦ ,ἀναφέρει τήν ΠΑΝΑΓΙΑ, σάν ...καί ἡ ἄλλη ΜΑΡΙΑ , ὅπως λέγει στό Εὐαγγέλιον περί ἑαυτοῦ , μή ἀναφέροντας τό ὀνομά του , ἀλλά λέγει :... ὁ ἄλλος Μαθητής ...· ἔτρεξαν πρός τούς Ἀποστόλους , οἱ Μυροφόρες, πλήν τῆς ΠΑΝΑΓΙΑΣ,  ἡ ὀποία ἔμεινε ὀπίσω εὐχαριστοῦσα καί δοξάζουσα, και ἐπιστρέφουσα ἀγαλλομένη καί χαρούμενη μέ δάκρυα πλέον χαρᾶς καί ἀγαλλιάσεως  πρός τήν οἰκίαν της , καί καθ'ὁδόν συντήντησεν τόν Κύριον , πού εἶναι ἡ Ὀδός, καί ἡ Ἀλήθεια  καί ἡ Ζωή , , προσεκύνησεν τόν Υἱόν καί Θεόν της , καί ἐπέστρεψε εἰς τό μέρος ὄπου ἔμεινε συνεχίζουσα τίς εὐχαριστήριες προσευχές, καί ὐπέρ τοῦ κόσμου· ΠΡΩΤΗ , λοιπόν   εἶδε τόν Ἀναστάντα Χριστόν ἡ  ΠΑΝΑΓΙΑ μας, καί ἦτο φυσικό καί δίκαιον , καί πρέπον , καί ἀναμενόμενον , Πρώτη ΕΚΕΙΝΗ , νά χαρεῖ τόν Ἀναστάντα Κύριον , καί ἀφοῦ ἔπεσε στήν γῆ καί προσεκύνησε καί ἄγγιξε τούς πόδας του , ἔφυγε πρός τό μέρος της , καί ἀνελογίζετο , ὅπως τότε στόν Εὐαγγελισμόν , τόν ἀσπασμόν τοῦ Γαβριήλ , ἔτσι καί τώρα  τήν ὑπάντησιν , ὑπαπαντήν καί τήν θεωρίαν τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου ῝ .

 

   Ἀφοῦ εἶχαν ἐνημερώσει διά τήν Άνάστασην τοῦ Κυρίου οἱ Μυροφόρες τούς Μαθητάς, ( οἱ ὁποῖες ἐπορεύθησαν  σάν Μυροφόρες , καί ἐπέστρεφαν σάν Εὐαγγελίστριες ), ἐπιστρέφουσαι πρός τόνΤάφον , μετά σπουδῆς  , συνήντησαν τόν Ἰησοῦν , λέγοντας πρός αὐτά τό :῎..χαίρετε...

ἡ πρώτη λέξη μετά τήν Άνάσταση..

ὑπῆρχε ἡ λύπη τῆς παρακοῆς καί τῆς ἐξώσεως τῶν πρωτοπλάστων ἐκ τοῦ Παραδείσου , ὑπῆρχε ἡ λύπη τῆς γεννήσεως τῶν τέκνων μέ λύπη , ὑπῆρχε ἠ λύπη τῆς ἁμαρτίας, ὑπῆρχε ἡ λύπη  , ὅτι κάτι ...ἔλειπε, καί τώρα δίδεται σάν ἀντίδοτο ἡ χαρά, Χαίρετε...

 

  Ἀπό τόν τάφον , ὅταν εἶδον τόν Ἄγγελον καί ἐμήνυσε τήν Ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου , δέν ἀνεχὠρησαν ὅλες οἱ Μυροφόρες, ἀλλά μόνο ἡ Μαρία Μαγδαληνή , μέ τήν Σαλώμη , διά νά μεταφέρουν τό μήνυμα  στούς Μαθητάς · ἐκεῖ οἱ ὑπόλοιπες ἄκουσαν ἀπό τόν Ἄγγελον  , καί συζήτησαν περί τῆς ἀναστάσεως :... τί ζητεῖτε τόν ζῶντα μετά τῶν νεκρῶν ; ἠγέρθη , οὐκ ἔστιν ὦδε , εἴδατε τόν τόπον ὅπου ἔθηκαν ἀυτόν · ἀλλ' ὑπάγετε , εἴπατε τοῖς Μαθηταῖς αὐτοῦ , καί τῶ Πέτρῳ , ὅτι προάγει αὐτούς εἰς τήν Γαλιλαίαν , ἐκεῖ ὄψονται αὐτόν ...

 

    Δίδει σαφεῖς καί λεπτομερεῖς ἐντολάς , ὁδηγίας , καί ἐνθαρύνει , συνομιλεῖ μαζί τους , καί δείχνει , ἤδη ὅτι ἔγινε βατή ἡ ὁδός πρός τόν οὐρανόν , καί ἡ μετά τῶν Ἀγγέλων διαγωγή · ἐδῶ Γαλιλαία δέν ἐννοεῖ τήν μεγάλη περιοχή Γαλιλαίας  πού ἦτο μακράν , ἀλλά τήν ἄλλη περιοχή , τῆς μικρᾶς Γαλιλαίας , πού ἦτο ἐγγύς τῶν Ἱεροσολύμων · καί γιατί τονίζει τό γεγονός, νά άναφέρουν στούς μαθητάς , καί στόν Πέτρον , νά μεταβοῦν στήν Γαλιλαίαν , διά νά τόν συναντήσουν ;

 

  Ὁ Πέτρος, μετά τήν ἄρνησιν του , καί τό :...ἔκλαυσε πικρῶς , καί τό σωτήριο βλέμμα τοῦ Κυρίου , δέν ξαναεῖδε ἀπό κοντά τόν Κύριον , καί δέν ἤξερε , ἄν τόν εἶχε συγχωρήσει, καί μέσα του , εἶχε πολύ πόνο και δάκρυα, καί ἕνα μεγάλο σταυρό σάν τοῦ Γολγοθᾶ , βασανιζόμενος ἀπό σκέψεις, ἄν ὁ Κύριος εἶχε συγχωρήσει  τό σφάλμα του ·καί προοιμιάζει , προετοιμάζει , ἡσυχάζει ὁ Ἄγγελος , τήν ψυχήν τοῦ Πέτρου , δίδοντας του τό μήνυμα, πρίν ἀκόμα συναντηθεῖ ὁ Κύριος, μέ τόν Πέτρο, καί ἐρωτήσει τρίς ἄν τόν ἀγαπᾶ :... Σίμων Ἰωνᾶ , ἀγαπᾶς με; καί μέ τό τριτόν τῆς ἐρωτήσεως καί καταφατικῆς ἀπαντήσεως τοῦ Πέτρου , ἐδιόρθωσε τό τριτόν τῆς ἀρνήσεως · ἔλεγε δηλαδή ὀ Ἄγγελος στίς Μυροφόρες, :  μεταφέρετε στούς Μαθητάς τό χαρμόσυνο μήνυμα τῆς ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου , καί νά ἔρθουν εις τήν Γαλιλαίαν νά τόν συναντήσουν , πεῖτε αὐτό στούς Μαθητάς καί στόν Πέτρο, σάν νά τόν προέτρεπε, νά μή διστάζει νά ἔρθει μαζί μέ τοὐς συμμαθητάς του.

 

  Ἔτρεξαν οἱ Μαθηταί πρός τόν τάφον , πρῶτος ὁ Ἰωάννης μέ τόν Πέτρο , τρέχοντες μαζί , ἀλλά ὀ Ἰωάννης νεώτερος ὤν τοῦ Πέτρου , καί φλεγόμενος ἀπό τήν ἀγάπη , ἀλλά καί ὀ Πέτρος ἐπιστράτευσε τίς δυνάμεις του , καί ἔτρεχον · βλέπουμε μία εὐγενική ἅμιλλα, ἕνα ἀγαπητικόν ἀγῶνα ,  συναγωνισμόν νά τρέχουν καί οἱ δύο μαζί ὡς οἱ δρομεῖς στόν στίβο , ἀλλά ὀ Ἰωάννης νεὠτερος , ὑπερέχει , ὄχι μέ διαφορά στήθους , ἀλλά μέ μεγαλη διαφορά, καί φθάνει πρῶτος εἰς τό μνημεῖον · ἔτρεχαν ἠ ἀγάπη μέ τήν μετάνοια· ἐκπρόσωπος τῆς ἀγάπης ὁ Ἰωάννης, καί ἐκπρόσωπος τῆς μετανοίας ὀ Πέτρος, σέ μία εὐγενική πορεία, δρόμο ταχύτητος, καί μέ ἀμφότερα τά βραβεῖα, μετάλια ῝ ἐπιστράτευσις δυνάμεων μέ κοινό παρανομαστήν τήν ἀγάπη πρός τόν Χριστόν · ἀγῶνας χωρίς ταχυπαλμίες , χωρίς ἠττημένους  , ἀλλά μέ νικητές ἀμφοτέρους ,  μέ εὐλογίες, συναγωνισμός ἱερός· πορεία ἥρεμη · δρόμος ἀντοχῆς · ἡ ἀπόστασις χάνεται· ὀ χρόνος καταργεῖται ` παγκόσμιο ρεκόρ , οἰκουμενικό , ἀξεπέραστο , μοναδικό , ἀνεπανάλειπτο , ἄπιαστο, κανείς δέν μπορεῖ νά ὑπερβεῖ καί καταργήσει · ἔτρεχαν καί οἱ δυο ὁμοῦ , καί ὁ ἄλλος Μαθητής προέδραμε τάχιον τοῦ Πέτρου , καί ἦλθε πρῶτος εἰς τό μνημεῖον · οὐ μέντοι εἰσῆλθεν ...

 

  Ἦλθε πρῶτος, ἀλλά εἶχε καί ἕνα ἄλλο σημαντικό πρωτεῖο :τήν ταπείνωση· ἔφθασε , εἶδε κενόν , τόν καινόν τάφον , ἀλλά δέν εἰσῆλθε ἐντός του ` περίμενε τόν κορυφαῖον , τόν ἀρχηγόν τους , τόν προεξάρχοντα` τηροῦσε τήν τάξην καί κέρδιζε τήν ταπείνωσην καί τήν ἀγάπην ·διά ὄλα αὐτά ἐπέλεξε ὁ Κύριος. νά ἀναθέσει εἰς ...τόν ἄλλον Μαθητήν ... τήν Μητέρα του , καί εἶχε ἀπόλυτα δίκαιο.

 

  Ἔφθασε ὁ Πέτρος , ἀμέσως εἰσῆλθε στόν τάφον , καί μετά ἀπό αὐτόν εἰσῆλθεν  καί ὁ Ἰωάννης , καί εἶδαν τά σύμβολα τῆς ταφῆς , ἀκέραια  , ἄθικτα εἰς τό σημεῖον ὅπου ἐνεταφιάσθη  ὁ Χριστός .

 

  Πανηγυρισμός σιωπηλός πνευματικός · ταχέως ἡ πόλις μανθάνει τό γεγονός , ταραγμένοι οἱ Ἀρχιερεῖς καί Πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ , συνεδριάζουν γιά νέα σκευωρία, καί σκέπτονται , να συκοφαντήσουν τήν ἀνάσταση ( γνωστός ἐν τῇ Ἰουδαία ὀ Θεός, συνήθεις κινήσεις και ἐνέργειές των ) , καλοῦν τούς φύλακας  , τούς δωροδοκοῦν λέγοντας τους  νά ἀναφέρουν ὄτι τήν νύκτα, ἐνῶ ἐκοιμῶντο , ἦρθαν οἰ Μαθητές , ἔκλεψαν τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ , καί ἄν μαθευτεῖ στόν ἡγεμόνα, θά ἀναλάβουν αὐτοί νά δώσουν ἐξηγήσεις · 

 

   Τί φθόνος , τί κακία , τί μῖσος , τί ὐποκρισία !!!!

ἀλλά , ὅπως δέν μπορεῖ νά ἀνακληθεῖ ἡ πορεία τοῦ ἠλίου , ἔτσι δέν μποροῦν νά συσκιάσουν τήν Άνάσταση· 

 

   Ὁ Χριστός μετά τήν Άνάσταση , ἔμεινε στήν γῆν 40 , τεσσαράκοντα  ἠμέρες· σαυτές τίς ἠμέρες ἐνεφανίσθη , 11 ἔνδεκα  φορές στούς Μαθητάς  του, ὄσοι δηλαδή ἦσαν οἱ Μαθηταί μετά τήν ἀπώλεια τοῦ ἐκπεσόντος μαθητοῦ Ἰούδα .αὐτές οἱ ἐμφανίσεις παρουσιάζονται στήν ἐκκλησία μας μέ τά λεγόμενα «.. Ἑωθινά Εὐαγγέλια » , τά ἔνδεκα , τά ὁποῖα ἀναγινώσκονται εἰς τόν ὄρθρον τῆς Κυριακῆς , μέ τήν σειρά , καί ἀναγινώσκονται , ἀπό τόν ἱερέα , φέροντας ἅπασαν τήν ἱερατικήν στολήν , ἔσωθεν τοῦ ἱεροῦ , ἀπό τήν δεξιάν πλευράν τῆς ἁγίας Τραπέζης · καί γίνεται οὕτως ἐπειδή , ἐφάνη Ἄγγελος ἔνδον τοῦ Τάφου εἰς τά δεξιά, λέγων τό μήνυμα τῆς ἀναστάσεως · ἔτσι παριστάνεται ἡ ἐμφάνεια αὐτή μέ τήν ἐκ δεξιῶν τῆς Ἁγίας Τραπέζης ἀνάγνωσην τοῦ ἑωθινοῦ εὐαγγελίου , καί μετά τήν ἀνάγνωση , ψαλουμένου τοῦ πεντηκοστοῦ ψαλμοῦ , γίνεται ἠ προσκύνησις τοῦ εὐαγγελίου , καί παριστᾶ αὐτό τήν προσκύνησιν τῶν μαθητῶν μετά τήν ἔγερσιν τοῦ Χριστοῦ.

 

   Τά ἑωθινά εὐαγγέλια , εἶναι ἔνδεκα, ἤτοι ὄσες  φορές ἐνεφανίσθη ὀ Χριστός στούς Μαθητάς του , καί ἡ ἀνάγνωση ἑκάστου ἑωθινοῦ , παρουσιάζει , δείχνει , ἀναφέρει, τήν ἐμφάνεια τοῦ Χριστοῦ στούς Μαθητάς , μετά τήν ἔγερσην του.

Εἶναι: τό πρῶτο,ἐκ τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου τοῦ κατά Ματθαῖον,

τό :δεὐτερο  καί τρίτο , ἀπό τοῦ κατά Μάρκον Εὐαγγελίου· 

τό :τέταρτο , πέμπτο , ἕκτο , ἀπό τοῦ κατά Λουκᾶ Εὐαγγελίου

τό :ἕβδομο , ὄγδοο, ἔνατον , δέκατον και ἐνδέκατο , ἀπό τό κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιον .

 

   Κατά τήν παραμονήν του στήν γῆν , ἀπό τῆς ἀναστάσεως , μέχρι τῆς ἀναλήψεως , δέν γνωρίζουμε, δέν ἀναφέρουν οἱ ἱεροί Εὐαγγελιστές, τόν τόπον τῆς παραμονῆς  του , μόνο τόν παράδοξον τρόπον τῆς ἐμφανείας του , πιστούμενοι οἰ Μαθηταί τήν ἀνάστασην , διά νά μπορέσουν μετά νά κηρύξουν καί κηρύττουν καί διαλαλοῦν , ὅτι ὅπως ἦσαν μαζί του πρό τοῦ πάθους , βλέποντες τά θαύματα , ἀκούοντες τίς διδαχές, διδασκαλίες,  νά κηρύττουν παῤῥησία καί τήν άνάσταση · ἔτσι ὄχι μόνο μέ τήν ὄραση , ἀλλά καί μέ τίς αἰσθήσεις,  καί ἄλλες περιπτώσεις, εἶχαν χειροπιαστά σημεῖα τῆς παρουσίας του , ὥστε νά μην ἀμφισβητεῖται ἀργότερα ἠ ἀνάστασις· διό , καί ψηλαφᾶται ἀπό τόν Θωμᾶ, μεθ ἡμέρας ὁκτώ ἀπό τήν ἀνάστασην , εἰς τόν τόπον , κεκλεισμένων τῶν θυρῶν , καί μαυτό , ἀνατρέπει τήν μεθ' ὕστερον πλάνην καί νοθευμένην τινῶν διδασκαλίαν , ὅτι κατά φαντασία ἀνεστήθη ὀ Κύριος, καί δεν εἶχε σῶμα · ἡ ἀπιστία ὅμως τοῦ Θωμᾶ, καί ψηλάφησις του , ἀνατρέπει ὅλα αύτά τά αἱρετικά καί σαθρά· ζητᾶ νά τοῦ δώσουν τροφή , σέ μία ἐκ τῶν ἔνδεκα ἐμφανήσεων  , πιστούμενος , ὅτι ἔχει σάρκα καί ὁστέα κτλ.

ἄλλαζε μορφές τό πρόσωπον του , ὁσάκις ἔκρινε ἡ πανσοφία του , ὅτι ἤτοι ἀπαραίτητο διά τήν ὠφέλειαν τῶν Μαθητῶν · τούς δίδει τήν οὐράνιον γαλήνην , τήν θεόσδοτον ἐκείνην , ἥν καί οἱ ἄγγελοι ἔψαλλον , κατά τήν σάρκωσιν του , καί τώρα ὀ ἴδιος κηρύττει, τήν χορηγίαν τῆς ἄνωθεν εἰρήνης  ἡ ὁποῖα δέν χάνεται· 

 

   Διά τίς Μυροφόρες γυναῖκες, θα ἀναφέρουμε εἰς τήν ἑορτήν των , σύν Θεῷ , ἀπλῶς ἀναφέρουμε τανῦν , ὄτι ἦσαν ἑπτά , καί διηκόνουν τόν Χριστόν · λίαν πρωΐ τῆς μιᾶς τῶν Σαββάτων , τήν Κυριακή δηλαδή , ἔτρεξαν στό μνημεῖον νά μυρίσουν τό Σῶμα τοῦ Ἰησοῦ , προπάντων νά ἀγαλλιάσει ἡ ψυχή των λόγῳ τῆς στερήσεως τοῦ Διδασκάλου , καί ὑπῆρχε μία σχετική  ταραχή μέσα των , ἀνθρώπινη , λόγική , πῶς θά ἀπέφευγαν τήν προσοχήν τῶν φυλασσόντων τόν τάφον , πῶς θά μετακινοῦσαν τόν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου , διότι ἦτο πολύ μεγάλος, καί ἦτο ἀνθρωπίνως ἀδύνατον φρουρούμενος ὀ τάφος , μέ τούς στρατιῶτες , καί τήν ἀσθένειαν τῆς φύσεως, ὠς γυναῖκες  , νά μετακινήσουν τόν λίθον · δέν ἐκάμφθησαν ὅμως, ὁ πόθος καί ἠ πίστη , ἐνίκων τήν φύσιν , καί λογικήν , καί φθάσασαι , εἶδον , ὄτι ἀποκεκύλισται ὀ λίθος, εἶχε μετακινηθεῖ ὀ Λίθος, ἠ πέτρα`

 

   Τί σημαίνει αὐτό στήν ζωή μας;

πολλάκις οἱ δυσκολίες στήν καθημερινότητα,οἰ ἀνάγκες ,τά προβλήματα , εἶναι ὑπέρ  τήν φύσιν, μεγάλα· ἄν ὄμως δέν κλονισθοῦμε· ἄν ἔχουμε πίστη σταθερά καί ἀμετακίνητο , κάνοντας ὅσα δυνάμεθα , ἄν πιστεύομεν  ζητοῦντες τό θέλημα τοῦ Θεοῦ , τότε , ἴσως πολλάκις  νά βλέπουμε ὅτι ἀποκεκύλισται ὀ λίθος, ὐπερνικῶνται τά προβλήματα , δυσκολίες · αἰ μυροφόρες, «... φύσις ἀσθενής , τήν ἀνδρεία ἐνίκησεν , ὅτι γνώμη συμπαθής τόν Θεόν εὐαρέστησεν ...»

προχωροῦσαν μέ τήν τάξιν τῶν μυροφόρων , καί ἐπέστρεφαν , μέ τήν τάξιν τῶν εὐαγγελιστριῶν .αὐτάς μιμησώμεθα .

 

  Τά ἀνωτέρω δέν ἐξαντλοῦν τό νοημα καί νοήματα τῆς Ἀναστάσεως , ἁπλά , ὁλίγα τινά τῆς ἡμέρας, τῆς κυρίας ἡμέρας, τῆς πρώτης ἡμέρας, καί σύν Θεῶ  ἐν καιρῶ γραφήσονται περισσότερα.

 

  Ἄς δοῦμε , ὁλίγα τινά τροπάρια ἐκ τῆς ὐπερόχου ἀναστασίμου  ἀκολουθίας .

 

Ἔχουμε τό πολύ γνωστό τροπάριο, ἀπολυτίκιον τῆς ἀναστάσεως , τό ὀποῖον ψάλλεται πολλές φορές καθ'ὅλην τήν διακαινήσιμον ἑβδομάδαν .

 

   Χριστός ἀνέστη ἐκ νεκρῶν , θανάτῳ θάνατον πατήσας,καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι , ζωήν χαρισάμενος.

 

   Εἰ καί ἐν τάφῳ κατῆλθες Ἀθάνατε , ἀλλά τοῦ ἅδου καθεῖλες τήν δύναμιν  , καί ἀνέστης , ὡς νικητής Χριστέ ὁ Θεός γυναιξί Μυροφόροις φθεγξάμενος χαίρετε· καί τοῖς σοῖς Ἀποστόλοις εἰρήνην δωρούμενος , ὁ τοῖς πεσοῦσιν παρέχων ἀνάστασιν .

 

   Καθαρθῶμεν τάς αἰσθήσεις καί ὀψόμεθα τῷ ἀπροσίτῳ φωτί τῆς ἀναστάσεως ` Χριστόν ἐξαστράπτοντα , και χαίρετε φάσκοντα , τρανῶς ἀκουσόμεθα , ἐπινίκιον ἅδοντες .

 

   Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός , οὐρανός τε καί γῆ , καί τά καταχθόνια , ἑορταζέτω οὖν πᾶσα κτίσις τήν ἔγερσιν Χριστοῦ , ἐν ᾗ ἐστερέωται.

 

   Χθές συνεθαπτόμην σοι Χριστέ , συνεγείρομαι σήμερον ἀναστάντι σοι, συνεσταυρούμην σε χθές, αὐτόν με συνδόξασον Σωτήρ ἐν τῆ βασιλείᾳ σου.

 

   Φυλάξας τά σήμαντρα σῶα Χριστέ , ἐξηγέρθης τοῦ Τάφου · ὁ τάς κλεῖς τῆς ΠΑΡΘΕΝΟΥ , μή λυμηνάμενος , ἐν τῶ τόκῳ σου , καί ἠνέωξας ἡμῖν  παραδείσου τάς πύλας .

 

   Ὁ Παῖδας ἐκ καμίνου ῤυσάμενος , γενόμενος ἄνθρωπος , πάσχει ὠς θνητός , καί διά Πάθους τό θνητόν , ἀφθαρσίας ἐνδύει εὐπρέπειαν · ὁ μόνος εὐλογητός τῶν Πατέρων , Θεός καί ὑπερένδοξος .

 

     Γυναῖκες μετά μύρων θεόφρονες ὀπίσω σου ἔδραμον · ὅν δέ ὡς θνητόν μετά δακρύων ἐζήτουν προσεκύνησαν χαίρουσαι  ζῶντα Θεόν , καί Πάσχα τό μυστικόν , σοῖς Χριστέ  Μαθηταῖς εὐηγγελίζοντο.

 

   Θανάτου ἑορτάζομεν νέκρωσιν , ἅδου τήν καθαίρεσην , ἄλλην βιοτήν τῆς αίωνίου ἁπαρχήν , καί σκιρτῶντες ὑμνοῦμεν τόν αἵτιον , τόν μόνον Εὐλογητόν τῶν Πατέρων , Θεόν καί ὑπεένδοξον .

 

   Χαῖρε ΠΑΡΘΕΝΕ χαῖρε , χαῖρε Εὐλογημένη , χαῖρε Δεδοξασμένη , Σός γάρ Υἱός ἀνέστη τριήμερος ἐκ τάφου .

 

   Ὁ Ἄγγελος ἐβόα τῆ ΚΕΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ , ΑΓΝΗ ΠΑΡΘΕΝΕ χαῖρε , καί πάλιν ἐρῶ χαῖρε , ὁ Σός ἀνέστη , τριήμερος ἐκ τάφου .

 

   Φωτίζου , φωτίζου , ἡ νέα Ἱερουσαλήμ , ἡ γάρ δόξα Κυρίου , ἐπί σέ ἀνέτειλε, χόρευε νῦν καί ἀγάλου Σιών , Σύ δέ ΑΓΝΗ τέρπου ΘΕΟΤΟΚΕ , ἐν τῆ ἐγέρσει τοῦ τόκου Σου .

 

   Πάσχα τό τερπνόν , Πάσχα Κυρίου Πάσχα , Πάσχα πανσεβάσμιον ἡμῖν ἀνέτειλε, Πάσχ ἐν χαρᾷ ἀλλήλους περιπτυξώμεθα · ὦ!!! Πάσχα λύτρον λύπης , καί γάρ ἐξ Ἅδου σήμερον , ὥσπερ ἐκ παστοῦ , ἐκλάμψας Χριστός , τά γύναια , χαρᾶς ἔπλησε λέγων , κηρύξατε Ἀποστόλοις .

 

   Πάσχα ἱερόν ἡμῖν σήμερον ἀναδέδεικται , Πάσχα καινόν Ἅγιον ,Πάσχα μυστικόν , Πάσχα πανσεβἀσμιον · Πάσχα Χριστός ὁ λυτρωτής , Πάσχα ἄμωμον , Πάσχα μέγα , Πάσχα τῶν πιστῶν · Πάσχα τό πύλας ἡμῖν τοῦ Παραδείσου ἀνοίξας , Πάσχα πάντας , ἁγιάζον πιστούς .

 

   Ἀναστάσεως ἡμέρα , καί λαμπρυνθῶμεν τῆ πανηγύρει , καί ἀλλήλους περιπτυξώμεθα · εἴπωμεν ἀδελφοί , καί τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς, συγχωρήσωμεν πάντα τῆ ἀναστάσει , καί οὕτω βοήσωμεν · Χριστός ἀνέστη ἐκ νεκρῶν , θανάτῳ θάνατον πατήσας, καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωήν χαρισάμενος .

 

   Εἴθε αὐτήν τήν ἀθάνατον ζωήν ὄλοι νά ἐπιτύχωμεν  , διά τῆς σταυρικῆς θυσίας καί ἀναστάσεως τοῦ Σωτῆρος ἠμῶν  , μεσιτευούσης, τῆς ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΑΧΡΑΝΤΟΥ , ΥΠΕΡΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗς ΕΝΔΟΞΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΗΣ ἡμῶν ΘΕΟΤΟΚΟΥ καί ἈΕΙΠΑΡΘΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑΣ .

Ἀμήν . Γένοιτο . Γένοιτο. Γένοιτο .

Χριστός ἀνέστη .

ἀληθῶς ἀνέστη ὀ Κύριος.

Πάσχα 2024.( βκδ΄Μαίου ε΄΄ )

 

 

    Αὐτῷ ἡ δόξα καί τό κράτος , εἰς τούς αἰῶνας . Ἀμήν .

  Επιστροφή στή Σελίδα Μ. ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ - ΠΑΣΧΑ