Πρόφθασον πάντων ἌΝΑΣΣΑ …….

...Πρός τίνα καταφύγω ἄλλην ΑΓΝΗ, 

πού προσδράμω λοιπόν καί σωθήσομαι;

ποῦ πορευθῶ;

ποίαν δε ἐφεύρω καταφυγήν ;

ποίαν θερμήν ἀντίληψιν ;

ποίαν ἐν ταῖς θλίψεσιν βοηθόν ;

εἰς Σέ μόνην ἐλπίζω, 

και θαῤῥῶ καί καυχῶμαι , 

και προστρέχω τῆ Σκέπῃ Σου , σῶσον με.....

 

...εν ταῖς ζάλαις ἐφεῦρον Σε λιμένα , 

έν ταῖς λύπαις, χαράν καί εὐφροσύνην , 

ἐν τοῖς νόσοις ταχινήν βοήθειαν , 

καί ἐν τοῖς κινδύνοις ῥύστην , 

καί προστάτην ἐν τοῖς πειρατηρείοις ....

 

 

…Σκέπη γενοῦ καί προστασία, 

καί ἀντίληψις , καί καύχημα ΠΑΡΘΕΝΕ, 

γυμνωθέντι μοι νῦν , ἁπάσης βοηθείας , 

ἀβοηθήτων δύναμις,  

καί ἐλπίς ἀπηλπισμένων ......

 

....Βλέψον ἱλέῳ ὄμματί Σου , 

καί ἐπίσκεψαι , τήν κάκωσιν ἥν ἔχω , 

καί δεινῶν συμφορῶν , καί βλάβης καί κινδύνων ....

καί πειρασμῶν με λύτρωσαι , 

ἀμετρήτῳ σου ἐλέει ...

 

....Διά σπλάγχνα ἐλέους Σου ΠΑΡΘΕΝΕ , 

μή παρίδης ΣΕΜΝΗ  , ποντούμενον με σάλῳ , βιοτικῶν κυμάτων , 

ἀλλά, δίδου μοι χεῖρα βοηθείας , καταποντουμένῳ , 

κακώσεσι τοῦ βίου ....

 

   .... Περιστάσεις , καί θλίψεις καί ἀνάγκαι, 

εὕροσάν με ΑΓΝΗ , καί συμφοραί τοῦ βίου , 

καί πειρασμοί με πάντοθεν ἐκύκλωσαν , ἀλλά πρόστηθί μοι, 

καί ἀντιλαβοῦ  μου , τῇ κραταιᾶ Σου Σκέπῃ ....

 

....Καταιγίς μέ χειμάζει τῶν συμφορῶν ΔΕΣΠΟΙΝΑ , 

καί τῶν λυπηρῶν τρικυμίαι καταποντίζουσιν , 

ἀλλά προφθάσασα , χεῖρα μοι δός βοηθείας, 

ἡ ἑτοίμη ἀντίληψις καί προστασία μου ....

 

   .... Σέ τήν ΑΓΝΗΝ , Σέ την ΠΑΡΘΕΝΟΝ , καί ἄσπιλον , 

μόνην φέρω , τεῖχος ἀπροσμάχητον , καταφυγήν , Σκέπην κραταιάν , 

ὄπλον σωτηρίας , μή με παρίδης τόν ἄσωτον , 

ἐλπίς ἀπηλπισμένων , ἀσθενῶν συμμαχία , θλιβομένων χαρά καί ἀντίληψις ....

 

......Παράκλησιν , ἐν ταῖς θλίψεσιν οἶδα , καί τῶν νόσων ἰατρόν Σε γινώσκω , 

καί παντελῆ συντριμμόν τοῦ θανάτου , καί ποταμόν τῆς ζωῆς ἀνεξάντλητον , 

καί πάντων τῶν ἐν συμφοραῖς , ταχινήν καί ὀξεῖαν ἀντίληψιν .....

 

.... Οὐδείς προστρέχων ἐπί Σοι , κατησχυμένος ἀπό Σοῦ ἐκπορεύεται , 

ΑΓΝΗ ΠΑΡΘΕΝΕ ΘΕΟΤΟΚΕ, 

ἀλλ᾿ αἰτεῖται τήν χάριν , καί λαμβάνει τό δώρημα, 

πρός τό συμφέρον τῆς αἰτήσεως.....

 

   ... Ὅλη ψυχῇ καί διανοίᾳ , καί καρδίᾳ Σε καί χείλεσι δοξάζω , 

ἀπολαύσας τῶν Σῶν μεγάλων χαρισμάτων , 

ἀλλ ᾿ ὤ !! τῆς Σῆς χρηστότητος , καί ἀπείρων Σου θαυμάτων ...

 

.... Πρός τίνα καταφύγω ἄλλην ΑΓΝΗ ;ποῦ προσδράμω λοιπόν καί σωθήσομαι, ποῦ πορευθῶ ;

ποίαν δέ ἐφεύρω καταφυγήν ; ποίαν θερμήν ἀντίληψιν ;ποίαν ἐν ταῖς θλίψεσιν βοηθόν ;

εἰς Σέ μόνην ἐλπίζω , καί θαῤῥῶ καί καυχῶμαι , καί ἐπί Σέ θαρρῶν κατέφυγον ...

 

...Μεταβολή τῶν θλιβομένων , ἀπαλλαγή τῶν ἀσθενούντων ὑπάρχουσα , ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ , 

σῶζε πόλιν καί λαόν , τῶν πολεμουμένων ἡ εἰρήνη  , τῶν χειμαζομένων ἡ γαλήνη , 

ἡ μόνη προστασία τῶν πιστῶν ....

 

.... ἡ τῶν ἀπηλπισμένων μόνη ἐλπίς , καί τῶν πολεμουμένων βοήθεια , 

ἡ ἑτοίμη άντίληψις, τῶν εἰς Σέ προστρεχόντων , καί πάντων τῶν Χριστιανῶν τό καταφύγιον ....

 

.....Χεῖρας ἐπανατείνω πρός Σέ , ἀνοίγω χείλη ρυπαρά τε πρός δέησιν , 

καί κάμπτω καρδίας γόνυ , καί νοητῶν τῶν ποδῶν  , Σοῦ τῶν ΠΑΝΑΧΡΑΝΤΩΝ , νῦν ἐφάπτομαι · 

ΑΓΝΗ καί προσπίπτω Σοι , τάς ὀδύνας μου ἴασαι , τά χρόνιά μου τά πολλά καί ἀνίατα , 

ἀγαθότητί Σου θεράπευσον τραύματα , ῥῦσαι ἐξ ᾿ ὀρομένων με , ἐχθρῶν ἀοράτων τε , 

κούφισον ΚΟΡΗ τό βάρος , τῆς ῥαθυμίας μου ὅπως Σε , 

ὑμνῶ καί δοξάζω , δι ᾿ ἧς εὕρατο ὁ κόσμος  τό μέγα ἔλεος ...

 

ΔΕΣΠΟΙΝΑ πάντων Ἄνασσα, 

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΠΑΝΑΓΙΑ, 

πρόφθασον ῥῦσαι πόλιν καί λαόν , 

τῆς νῦν δοκιμασίας ...

 

...ἐπίβλεψον ἐξ ᾿ οὐρανοῦ ,

  ἅπλωσον ΣήνἉγίαν   Σκέπην , 

ἱλέωσον τόν ἐπιβλέποντα Κύριον , 

 ἐπί  τήν γῆν και ποιῶν αὐτήν τρέμειν ...

 

...συνέσεισας τήν γῆν 

καί ἔστησας αὐτήν πάλιν ,

τῆς ὀργῆς σου σημεῖον τό φρικτόν , 

ἀλλα᾿ οἶκτος ἐστίν τό πλέον ...

 

ἄς προστρεξωμεν τῆ Μητρί τοῦ Λυτρωτοῦ , ὡς ἔχουσαν Μητρικήν παρρησίαν ..

 

ΕΚΕΙΝΗ…τάς αἰτήσεις πληρεῖ , τῶν μετά πίστεως και ἀγάπης προς ΕΚΕΙΝΗΝ προστρεχόντων ….

 

Ἐν τῇ γεννήσει την ΠΑΡΘΕΝΙΑΝ ἐφύλαξας,

ἐν τῇ Κοιμήσει τον κόσμον οὐ κατέλιπες ΘΕΟΤΟΚΕ , …..

 

΄βκα΄Σεπτεμ.κζ΄…27 -9-2021..

Ἐν τῇ Ἱεραποστολῇ ,…..

Προς τούς ἐν ἱερᾷ ἀποστολῇ ,

ἤτοι προς ἅπαντας …