ΣΑΒΒΑΤΟΝ ΛΑΖΑΡΟΥ

 

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ , Σάββατον πρό τῶν Βαΐων  , ἑορτάζομεν τήν ἔγερσιν τοῦ ἐν τάφῳ τετραημέρου , Ἁγίου καί δικαίου φίλου τοῦ Χριστοῦ Λαζάρου.

 

  στιχ:  Θρηνεῖς Ἰησοῦ· τοῦτο θνητῆς οὐσίας , 

             ζωοῖς φίλον σου· τοῦτο θείας ἰσχύος .

 

  Εὐχαριστία στήν ΠΑΝΑΓΙΑ, μετά τήν ἱκεσία , καθώς μᾶς ἀξίωσε καί φθάσαμε εἰς τό τέλος τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς ἐχθές , ὅπως ψάλλαμεν  σε ἕνα τροπάριο :...

 Τήν ψυχωφελῆ πληρώσαντες Τεσσαρακοστήν , καί τήν Ἁγίαν Ἑβδομάδαν τοῦ πάθους σου , κατιδεῖν φιλάνθρωπε δεόμεθα , τοῦ δοξάζειν ἐν αὐτῇ τά μεγαλεῖα σου....

 

    Ἀπό τήν Δευτέρα ἄρχεται ἡ ἱερότερη καί σπουδαιότερη  περίοδος τῆς πίστεώς μας , τῆς ἐκκλησίας μας  , τῆς Ἁγίας καί μεγάλης Ἑβδομάδος · 

καί λέγεται Μεγάλη , ὄχι ὅτι οἱ ἡμέρες εἶναι μεγαλύτερες, ἀλλά διά τά σημαντικά ὑπερφυῆ γεγονότα , τῆς θείας οἰκονομίας τοῦ Θείου Πάθους , ὄπου ἔσχισε το χειρόγραφο τῶν ἁμαρτιῶν μας, δωρούμενος ἡμῖν διά τοῦ Σταυροῦ καί Ἀναστάσεώς του , τήν σωτηρίαν , καί αἰώνιον ζωήν .

 

   Ἕξ ἡμέρες πρό τοῦ Ἐβραϊκοῦ Πάσχα, ἦλθεν ὀ Ἰησοῦς εἰς Βηθανίαν , ἡ ὁποία ἦτο ἡ πολίχνη καταγωγῆς τοῦ Λαζάρου` ὁ Λάζαρος ἦτο υἱός τοῦ Σίμωνος τοῦ Φαρισαίου , ὅπως ἀκοῦμε μερικές φορές εἰς τό Εὐαγγέλιο για τόν Σίμωνα , ο ὁποῖος ἀγαποῦσε καί ἐκτιμοῦσε τόν Κύριον  , καί πολλάκις τόν καλοῦσε εἰς τήν οἰκίαν του, καί συνεδέθη μέ φιλίαν μαζί του.

οὖτος εἶχε 3 παιδιά :τήν Μάρθαν , τήν Μαρίαν ( ἦσαν δύο ἀπό τίς 7 Μυροφόρες ) , καί τόν Λάζαρον.

 

Ὁ Σίμων πολλάκις ἐρωτοῦσε τόν Χριστόν γιά τήν αἰώνιον ζωήν  καί περί θεοῦ γενικά, ἤκουε ἡδέως ὀ Λάζαρος , καί ἀκολουθοῦσε πιστά τόν Κύριον , καί συνεδέθησαν μέ πιστή δυνατή φιλίαν .

 

  Πλησίαζε ἡ ὥρα τοῦ σωτηρίου Πάθους τοῦ Κυρίου μας , καί ὁ Χριστός εὑρίσκετο μέ τούς Μαθητάς του πέραν τοῦ Ἰορδάνου , ὅπου πρότερον εἶχε ἀναστήσει τήν κόρη τοῦ Ἰαείρου , καί τῆς χήρας τόν υἱόν .

Ὁ Λάζαρος ἦτο βαρέως ἀσθενής καί ἀπέθανε · 

ὁ Χριστό τό προέγνωσε , καί εἶπε στούς μαθητάς του : ὁ Φίλος μας ὁ Λάζαρος κοιμήθηκε · 

εἶναι ἡ πρώτη φορά πού ὀ θάνατος ὁνομάζεται ὕπνος, κοίμησις.

καί με τά λόγια αὐτά εἶχε ἤδη ὑπογραφεῖ ὁ θάνατος τοῦ θανάτου· 

Ἀκούοντες οἱ Μαθηταί του , ὅτι κοιμήθηκε, νόμιζαν ὄτι ἔλεγε περί τοῦ φυσικοῦ ὕπνου , καί μετά ἐφ 'ὅσον δέν  μποροῦσαν νά συλλάβουν τό βάθος τοῦ θείου λόγου , τούς εἶπε ξεκάθαρα ὄτι ἀπέθανε...

 

Ἔτσι , ἄφησαν τήν περιοχήν τοῦ Ἰορδάνου , ὄπου μετέβη γιά τελευταῖα φοράν , καί ἦλθον εἰς Βηθανίαν ,  ἡ ὁποία ἀπέχει ἀπό τά Ἱεροσόλυμα, ὅπως λέει τό Εὐαγγέλιο, στάδια δέκα πέντε ( τό ...στάδιο ἦτο μονάς μετρήσεως μήκους, ἴσον με 185 μέτρα, δηλαδή ἀπεῖχε ἡ Βηθανία ἀπό τά Ἱεροσόλυμα, περίπου 2.800 μέτρα. ).

 

Ἐνημερώθησαν οἱ ἀδελφές τοῦ Λαζάρου γιά τήν ἄφιξη τοῦ Κυρίου στήν Βηθανία, καί ἤλθαν πρός τόν Ἰησοῦν , μέ δάκρυα λέγουσαι:..Κύριε, ἄν ἤσουν ἐδῶ , δέν θά ἀπέθανε ὁ ἀδελφό μας ...κτλ...

τούς μίλησε διά τήν δύναμη τῆς πίστεως καί τήν αἰώνιον ζωήν , καί ὄτι θά ἀναστήσει τόν Λάζαρον.

 

   Ρωτάει νά πᾶνε στό μέρος τῆς ταφῆς καί λέγει :ποῦ τεθήκατε , πού βάλατε τόν Λάζαρον !!!!

Ὤ !!!!!!!!  ταπείνωσις , και ἁπλότης , καί δίδαγμα !!!! Ζητάει νά μάθει πού εἶναι θαμμένος ὁ φίλος του, ἐνῶ προγνώριζε τόν θάνατον τοῦ Λαζάρου  , καί προεῖπε καί τό Πάθος του...

 

Ρωτάει , ὄχι ἀγνοῶντας ἀλλά δίδοντας μας μάθημα ταπεινοφροσύνης, ἀλλά καί γιά νά εἶναι οἱ ἴδιοι μάρτυρες τῆς ἀναστάσεως τοῦ Λαζάρου · 

πλησίασαν τόν Τάφον , καί ζητάει νά ἀνοιχθῆ ὁ τάφος , νά σηκώσουν τόν Λίθον , καί ἡ Μάρθα τοῦ λέγει :...Κύριε , εἶναι τέσσαρες μέρες νεκρός καί θα μυρίζει... τεταρταῖος γάρ ἐστί' ὄζει `προσευχήθηκε ὁ Ἰησοῦς , ὄχι γιά νά τοῦ χαρισθῆ ἡ ἀνάστασις, ἀλλα δοξάζοντας καί εὐχαριστοῦντας τόν Πατέρα , ἀλλά καί γιά τόν λαόν , πού περίμενε . 

 

Μετά  μέ λόγον προστακτικό  λέγει :  

Λάζαρε !!! δεῦρο ἔξω....

Λάζαρε , ἔλα ἔξω...

σάν Κύριος καί Δεσπότης πάντων , δίδει ἐντολή καί ἐκτελεῖται ἄνευ χρονοκαθυστερήσεως ` Ἀμέσως , ὤ !!!! τοῦ θαύματος , βγῆκε ἀπό τόν Τάφον ὁ Λάζαρος , δεμένος μέ κειρίες, μέ σάβανα, σαν μωρό μέ ...φάσκες , σάν μούμια, καί περιπατοῦσε κανονικά , δεμένος και στα πόδια .

ἀκούστηκε ἡ Φωνή του στόν Ἅδην , λίγες μέρες πρό τῆς καταλύσεως ὁριστικά τοῦ κράτους τοῦ θανάτου , ἄκουσε ὁ Ἅδης τήν Δεσποτικήν φωνήν , καί ἐλευθέρωσε τήν ψυχήν ..

 

καί ὁ Χριστός συνέχιζε λέγοντας ,: ... λυσατέ τον , καί ἀφῆστε τον νά προχωρήσει....

Φαντάζεται κάθε ἕνας τί ἔγινε μετά;

πολλοί πίστευσαν στόν Χριστόν καί Φαρισαῖοι  καί ὅταν τήν ἑπομένην ἡμέραν εἰσήρχετο στά Ἱεροσόλυμα ὁ Κύριος, τόν ὑποδεχθησαν σάν βασιλιά νικητή , μέ βάγια, ἔτσι ἔχουμε τήν ἐπομένη εορτή τῶν Βαΐων...

 

   Αἱ ἀδελφες τοῦ Λαζάρου , διά νά εὐχαριστήσουν τόν Χριστόν , ἔκαναν τραπέζι Δεῖπνον , ὄπου παρευρέθησαν πολλοί γιά νά δουν τόν Χριστόν , καί τόν ἀναστημένο Λάζαρον  , ἕξ μέρες πρίν τό Πάσχα .

 

   Στό Δεῖπνο αὐτό , ἡ Μαρία , ἔχυσε στά πόδια τοῦ Κυρίου μύρο πολύτιμο καί σκούπισε μέ τά μαλλιά τῆς κεφαλῆς της, τά πόδια τοῦ Χριστοῦ.

 

   Τρεῖς γυναῖκες ἄλλειψαν μέ μύρο τά πόδια τοῦ Χριστοῦ, ·

 

Ἡ πρώτη ἦτο ἕνα χρόνο πρό τοῦ Θείου  και Ἀχράντου πάθους τοῦ Κυρίου ,καί ἦτο ἁμαρτωλή γυνή , 

ἡ δεύτερη , ἦταν ἐδῶ στό σπίτι Μαρίας καί Μάρθας ,καί ἦτο Ἁγία , 

καί ἡ τρίτη ἦτο 3 μέρες πρό τοῦ πάθους , ὅπως θα ἀκούσουμε τήν μεγάλη Τρίτη τό βραδυ , ἤτοι ὄρθρο μεγάλης Τετάρτης, καί αὕτη ἦτο ἁμαρτωλή γυνή.

 

  Οἱ Ἑβραῖοι , βλέποντες τόν λαόν νά ἀκολουθεῖ τόν Χριστόν , καί νά μαγνητίζονται, φθόνῳ πληρούμενοι , ἄρχισαν τά μυστικά συμβούλια , γιά νά θανατώσουν τόν Ἰησοῦν ...

 

   Ὁ Λάζαρος , μετά τήν ἀνάστασην του , ἔζησε τριάντα ἀκόμα χρόνια , ἔγινε ἐπίσκοπος Κύπρου·ἔκαμε πολλά θαύματα· λέγεται , ὄτι μετά τήν Ἀνάσταση του , δέν εἶπε τίποτα , τό τί εἶδε στὀν Αδη , ὁπωσδἠποτε κατ΄ἐντολήν τοῦ ἀναστήσαντος τον , μιλοῦσε ἐλάχιστα, τά ἀπαραίτητα, καί δέν γέλασε ποτέ του , μόνο ὅταν κάποια στιγμή εἶδε ἕναν ἄνθρωπον , νά κλέβει ἔνα πιθάρη, καί εἶπε :ὁ ἕνας πηλός, κλέβει τόν ἄλλον πηλόν....

 

Παράδοσις εἶναι , καί λέγεται, ὄτι τό ὠμοφόριον του , τό ἐπιμελήθη ἡ ΠΑΝΑΓΙΑ  , μέ τά χέρια της .

 

   Το ἱερόν του Λέιψανον μετέφερε , κατόπιν θείας ὁπτασίας ὀ ἀγιώτατος Βασιλεύς Λέων , εἰς την Κωνσταντινούπολιν , και ἔθεσε εἰς τον πρόν τιμήν αὐτοῦ ἀναγερθέντα ναόν , και ἄρχισε να μυροβλλύζει το ἱερόν του Λείψανον ·

 

   Αὐτήν τήν ἑορτήν ἑορτάζομεν, ὡς προοίμιον τῆς κοινῆς μας ἀναστάσεως , καί τοῦ Θείου Πάθους τοῦ Κυρίου.

  Δακρύσας ὡς ἄνθρωπος οἰκτῖρμον , ἐξανέστησας ὠς Θεός , τόν ἐν τάφῳ ....

  Ἐπικαλεῖς μέν ὡς θνητός τόν Πατέραν , ὡς Θεός δέ Λάζαρον ἤγειρας ..

   Δακρὐσας ὡς ἄνθρωπος ἐπί Λαζάρῳ , ἐξήγειρας αὐτόν ὡς Θεός , ἠρώτησας ποῦ τέθαπται ὁ τεταρταῖος , πιστούμενος Αγαθέ , την ένανθρώπησιν σου.

   Ἠρώτησας ποῦ εἰμί , ὁ πάντα γινώσκων , ἐδάκρυσάς με Σωτήρ , ὡς ἄνθρωπος φύσει , και ἤγειράς με νεκρόν , τῷ προστάγματί σου .

   Δύο προβαλλόμενος , τάς ἐνεργείας σουἔδειξας , τῶν οὐσιῶν , Σῶτερ  την διπλόην , Θεός γάρ εἶ και ἄνθρωπος .

   Οὐ συμμάχου δεόμενος , ἀλλά οἰκονομίαν τελῶν ἀπόῤῥητον , προσευχόμενος ἀνέστησας , νεκρόν τετραήμερον Παντοδύναμε .

   Τον νεκρόν ὀδωδότα , δεδεμένον κειρίαις , Δέσποτα ἤγειρας , κἀμέ πεπεδημένον , σειραῖς ἁμαρτημάτων , διάνάστησον ψάλλοντα .

 

   Εἴθε και εἰς ἡμᾶς , να ἀναστήσει , και μετακινήσει τον λίθον τῆς πορώσεως ἐκ τοῦ νοός και ψυχῆς μας, και ἐλευθερώσει , ἀπό τάς ἁμαρτίας, καθώς ἕκαστος ἡμῶν σειραῖς ἁμαρτημάτων συσφίγγεται.

 

Ταῖς τοῦ σοῦ φίλου Λαζάρου  πρεσβείαις Χριστέ ὁ Θεός , ἐλέησον , ἡμᾶς Ἀμήν ...

 

 Ἐκ τῆς ἱεραποστολῆς.

Σάββατον Λαζάρου

  Επιστροφή στή Σελίδα Μ. ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ - ΠΑΣΧΑ